Kinezyterapia to terapia ruchowa, której celem jest poprawa zdrowia pacjenta i przywrócenie sprawności niezbędnej do dalszej rehabilitacji. Ćwiczenia dzielą się na miejscowe (skoncentrowane na chorym obszarze) i ogólne (obejmujące całe ciało). W kinezyterapii wyróżniamy:
-
Ćwiczenia bierne – wykonywane przez terapeutę lub aparaturę bez udziału pacjenta.
-
Ćwiczenia czynne – pacjent wykonuje je samodzielnie.
-
Ćwiczenia czynno-bierne – łączą oba rodzaje.
-
Ćwiczenia izometryczne – polegają na napinaniu mięśni bez ich skracania.
-
Ćwiczenia w odciążeniu – terapeuta wspomaga ruch, odciążając ćwiczoną część ciała.
Wszystkie powyższe ćwiczenia kinezyterapeutyczne dostępne są w Centrum Rehabilitacji Leczniczej.

Metoda PNF
Celem metody PNF jest odbudowa czynności ruchowych (reedukacja) podporządkowana fizjologicznej sekwencji rozwoju ruchowego i prowadzona w oparciu o ruchy zbliżone do tych, jakie się wykonuje w życiu codziennym. Całość ruchu jest wynikiem świadomych starań pacjenta, wspieranych elementami torującymi, do których można zaliczyć m. in. rozciągnięcie mięśni i innych elementów okołostatwowych, wzmocnienie aktywności mięśni poprzez odpowiednio stawiany opór, właściwy chwyt oraz zapewnienie odpowiednich warunków i kolejności pracy mięśni.
Terapia manualna
Zajmuje się badaniem i leczeniem zaburzeń czynności różnych struktur układu ruchu. Przed przystąpieniem do terapii przeprowadza się z pacjentem wywiad oraz badanie funkcjonalne narządu ruchu. Badanie odbywa się zarówno w trakcie ruchów czynnych jak i biernych. Terapeuta ocenia wygląd i stan tkanek miękkich, zakres i jakość ruchu elementów kostnych oraz charakter oporów występujących podczas przemieszczania poszczególnych struktur układu ruchu względem siebie.
Zmiany funkcjonalne w układzie ruchu, stanowiące przyczynę zespołu bólowego, ustępują najczęściej po jednym lub kilku zabiegach manualnych. Zabiegi przyczyniają się do skrócenia czasu leczenia, z jednoczesnym zwiększeniem sprawności ruchowej i zdolności do podjęcia pracy zawodowej, przy równoczesnym ograniczeniu leczenia farmakologicznego. Zabiegi terapii manualnej skutecznie leczą między innymi:
- bóle głowy i karku
- rwę kulszową
- schorzenia bioder oraz kończyn górnych i dolnych
- dolegliwości typu migrenowego
- wady postawy ( np. skoliozy )
- zaburzenia snu
- bóle stawów kręgosłupa i kończy
Mc Kenzie
Oparta na dowodach naukowych, metoda biomechanicznej diagnostyki i leczenia zaburzeń mechaniki kręgosłupa, w tym zespołów bólowych. Najczęstszym wskazaniem do stosowania metody jest dyskopatia. Wartość diagnostyczna metody McKenziego została w pełni potwierdzona, licznymi badaniami naukowymi. Ze względu na wysoką skuteczność i powtarzalność wyników części diagnostycznej metody McKenziego, jej stosowanie jako pierwszej, wydaje się być celowe dla określenia przyczyn dolegliwości. Istotą metody jest to, że pozwala ona wielu Pacjentom, samodzielnie, po odpowiednim wyedukowaniu, radzić sobie z bólem. Celem nadrzędnym jest zabezpieczenie Pacjenta przed nawrotem dolegliwości. W terapii według metody McKenziego, wykorzystuje się czynniki mechaniczne generowane siłami samego Pacjenta, jak i szeroką gamę technik manualnych.
W ramach Kinezyterapii wszystkie zajęcie prowadzone są indywidualnie:
- Ćwiczenia bierne, czynno-bierne, wspomagane, pionizacja
- Ćwiczenia różne (czynne w odciążeniu, czynne w odciążeniu z oporem, czynne wolne, czynne z oporem, izometryczne)
- Ćwiczenia według metod neurofizjologicznych, metody reedukacji nerwowo-mięśniowej
- Nauka czynności lokomocyjnych
- Mobilizacje i manipulacje
- Wyciągi
- Ćwiczenia ogólnousprawniające i inne
- Zabiegi fizykoterapeutyczne - różne